فتق کشاله ی ران

فتق کشاله ی ران(هرنی اینگوینال)

فتق مغبنی یا کشاله ران زمانی رخ می دهد که بافت بدن، مانند قسمتی از روده، از موضع ضعف شده عضلات شکم بیرون بزند. برآمدگی حاصل از فتق ممکن است، دردناک باشد، این درد هنگام سرفه، خم شدن و یا بلند کردن یک جسم سنگین شدت می یابد.
فتق کشاله ران لزوماً خطرناک نیست. با این حال، به خودی خود بهبود نمی یابد و می تواند منجر به عوارض خطرناکی شود. احتمالاً پزشک برای رفع این فتق دردناک جراحی را توصیه می کند.

علائم فتق کشاله ران شامل موارد زیر است:

• علائم فتق کشاله ران شامل موارد زیر است:
• برآمدگی در هر قسمت از استخوان معده، که هنگام ایستادن و سرفه کردن بیشتر آشکار می شود.
• احساس سوزش یا درد در برآمدگی
• درد یا ناراحتی در کشاله ران، به خصوص هنگام خم شدن، سرفه یا بلند کردن اجسام
• حسی سنگینی یا کشیده شدن در کشاله ران
• ضعف یا فشار در کشاله ران
• درد و تورم در اطراف بیضه ها، هنگامی که روده بیرون زده به درون بیضه فرو می رود.

علائم و نشانه ها فتق در کودکان

فتق کشاله ران در نوزادان و کودکان ناشی از ضعف در دیواره شکم است که از بدو تولد وجود دارد. گاهی اوقات فتق قابل مشاهده خواهد بود. به طور مثال ممکن است برآمدگی بر روی شکم کودک در حین حرکت روده، در حال گریه، سرفه یا فشار مشاهده شود. همچنین ممکن است کودک تحریک پذیر شده و اشتهای کمتری نسبت به حالت معمول داشته باشد.

نشانه های اختناق فتق

اگر نتوانید فتق را فشار دهید، ممکن است محتویات فتق در دیواره شکم به دام افتاده باشد. فتق حبس شده می تواند خطرناک باشد زیرا جریان خون را در بافتی که آن به دام افتاده است، قطع می کند. در صورت عدم درمان، این فتق می تواند تهدید کننده زندگی باشد. علائم و نشانه های اختناق فتق شامل موارد زیر است:
• حالت تهوع، استفراغ یا هر دو
• تب
• درد ناگهانی که به سرعت تشدید می شود
• برآمدگی فتق که به قرمز، بنفش یا تیره تبدیل می شود
• عدم توانایی در حرکت روده یا عبور گاز

علت فتق کشاله ران

برخی از فتق ها علت مشخصی ندارند. اما برخی از مهمترین علت های فتق کشاله ران به این شرح است :
• افزایش فشار داخل شکم
• یک نقطه ضعف شده در دیواره شکم
• فعالیت شدید
• بارداری
• فشار حین حرکات روده
• سرفه یا عطسه مزمن
در بسیاری از افراد، ضعف دیواره شکم است که منجر به فتق کشاله ران می شود، این ضعف از بدو تولد نشات می گیرد و زمانی رخ می دهد که پوشش شکمی (صفاقی) به درستی بسته نشود. سایر فتقهای درونی در طی مراحل زندگی ایجاد شده و از علت هایی مانند پیری، فعالیت بدنی شدید یا سرفه همراه با سیگار کشیدن نشات می گیرد. همچنین ضعف دیواره شکم ممکن است در طی زندگی و بر اثر جراحت یا جراحی شکم ایجاد شوند.

عوامل خطر

عواملی که در ایجاد فتق کشاله ران نقش دارند، عبارتند از:
• مرد بودن. مردان هشت برابر بیشتر از زنان در معرض فتق مغبنی هستند.
• کهولت سن، پیرتر بودن ماهیچه ها با افزایش سن موجب تضعیف عضلات می شود.
• سفید بودن پوست
• سابقه خانوادگی.
• سرفه مزمن
• سیگار کشیدن.
• یبوست مزمن. یبوست باعث فشار حین حرکات روده می شود.
• بارداری. باردار بودن می تواند عضلات شکم را تضعیف کرده و باعث افزایش فشار داخل شکم شود.
• تولد زودرس و وزن کم
• سابقه ترمیم فتق کشاله ران، اگر در گذشته دچار فتق شده اید، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به فتق کشاله ران هستید.

درمان فتق

اگر فتق کوچک باشد و بیمار را اذیت نکند، پزشک ممکن است، تنها مراقبت از آن را توصیه نماید. گاهی اوقات، پوشیدن فتق بند ممکن است به رفع علائم کمک کند. اما لازم است قبل از استفاده از فتق بند با پزشک خود مشورت کنید زیرا نحوه پوشیدن صحیح این وسیله بسیار مهم است. در کودکان، پزشک قبل از عمل جراحی، کاهش فشار وارده را توصیه می کند. اختناق فتق معمولاً برای رفع ناراحتی و جلوگیری از عوارض جدی نیاز به عمل جراحی دارد. دو نوع عمل جراحی فتق وجود دارد، که به این شرح است:
ترمیم فتق باز
در این روش که ممکن است با بی حسی موضعی و آرام بخش یا بیهوشی عمومی انجام شود، جراح برشی در کشاله ران ایجاد می کند و بافت بیرون زده را به شکم سوق می دهد. جراح منطقه ضعیف شده را ترمیم و تقویت می کند. سپس موضع برش با بخیه یا چسب جراحی بسته می شود. بعد از جراحی ممکن است چندین هفته طول بکشد تا بتوانید فعالیت های عادی خود را از سر بگیرید.
لاپاروسکوپی
این روش با حداقل تهاجم، نیاز به بیهوشی عمومی دارد. جراح از طریق ایجاد چندین برش کوچک در شکم عمل جراحی را انجام میدهد. از گاز مخصوصی برای باد کردن شکم استفاده می شود تا اندام های داخلی راحت تر دیده شوند.
یک لوله کوچک مجهز به یک دوربین ریز (لاپاروسکوپ) در یک برش قرار می گیرد. سپس جراح با هدایت دوربین، ابزارهای کوچکی را از طریق برشهای دیگر برای ترمیم فتق با استفاده از مش مصنوعی وارد می کند.
افرادی که ترمیم لاپاراسکوپی دارند، ممکن است بعد از جراحی ناراحتی و زخم کمتری داشته باشند و سریعتر به فعالیتهای عادی برگردند. با این وجود، احتمال عود فتق با ترمیم لاپاراسکوپی بیشتر از جراحی باز است. کمک گرفتن از جراح با تجربه ممکن است این خطر را کاهش دهد. لاپاروسکوپی برای افراد مبتلا به فتق در هر دو طرف بدن انتخاب مناسبی است.